علی‌وار عمل کنیم تا حساب کار دست همه بیاید

علی‌وار عمل کنیم تا حساب کار دست همه بیاید

روزنامه آرمان ملی در یادداشتی به قلم آیت الله سید حسین موسوی تبریزی دبیرکل مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم نوشت: «به‌رغم مبارزه با فساد» یک وقت با اسم و شعار است و یک وقت هم واقعیت است. اگر در واقعیت مبارزه با فساد باشد، مسلما موثر است و ادامه فساد امکان‌پذیر نخواهد بود ولی متاسفانه ما دوره‌های مختلفی را گذرانده‌ایم که مبارزه با گرانی، گرانفروشی، فساد و امثالهم در شعار بسیار گفته شده است.

 بنده در زمان دادستانی کلی و قضاوت دادگاه‌های انقلاب این مساله را در آذربایحان شرقی و غربی تجربه کرده‌ام. وقتی مسئولی سخنی می‌گوید، چنانچه مردم شنونده بدانند که جدی است و تعارف ندارد، خیلی خوب عمل می‌کنند و حتی از این دستور استفاده و بهره هم می‌برند اما وقتی ببینند تعارف می‌کند و خدای ناکرده در درون شبکه مبارزه با فساد افرادی هستند که خودشان مهم‌ترین مُفسد هستند و هر چند سال یکبار هم اسامی ذکر می‌شود و ارقام کلانی هم برملا می‌شود، آن‌وقت مردم باور نمی‌کند که مبارزه با فساد، مبارزه صددرصدی و صحیح است. مثالی می‌زنم؛ در جریان خلق مسلمان، بیش از نیمی از کمیته‌های انقلاب که حدود ۲۵ مورد آن مربوط به خلق مسلمان بود ولی از عنوان مرجعیت آیت‌ا… شریعتمداری هم سوءاستفاده می‌کردند.

وقتی دیدیم نظم و انضباطی که در نظام لازم داریم را رعایت نمی‌کنند، اعلام کردیم چنانچه تا یک هفته کمیته‌ها اسلحه‌ها را تحویل ندهند، مجازاتشان را شرعا انجام خواهیم داد. با این اعلام، ظرف کمتر از یک هفته، کمیته‌ها اسلحه‌ها را بازگرداندند. به آنهایی که قبول داشتیم اسلحه‌ها را برگرداندیم تا کمیته انقلاب را اداره کنند و آنها که از نظر رفتاری تایید نشدند اگر مرتکب خلاف شده بودند، مجازات شدند و اگر خلاف نکرده بودند با تسلیم اسلحه رها شدند. این تجربه در زندگی در رابطه با مسائل و گروه‌های مختلف یا مبارزه با فساد، گرانی و گرانفروشی از اوایل پیروزی انقلاب بود.

هر جا که مسئولان جدی عمل کردند و در میان عاملان خلافی در کار نبود و درگوشی با دیگران صحبت نمی‌کردند و به قول معروف زیرمیزی نداشتند آن گفتار به‌راحتی راه و جا افتاده و مردم هم تکلیف‌شان را فهمیده‌اند. حالا وقتی متوجه شوند شوخی نیست، برخورد می‌شود حتی قاچاقچیان کلان هم غلاف می‌کنند. ولی آنجا که می‌بینند نه می‌شود و هنوز در میان مامورین کسانی هستند که می‌شود با آنها در این کارها شریک شد، آن‌وقت دیگر نمی‌شود با فساد مبارزه کرد. اکنون هم شاهد رو شدن پرونده‌هایی هستیم که از همین کشور و مسئولان و وابستگان به نظام است و اینگونه است که دیگر مردم مبارزه با فساد را جدی نمی‌گیرند. ایراد کار در مدیریت است که جدی نیست و سال‌هاست که فقط حرف زده است. مسئولان اگر حرف خود را محترم بدانند باید جدی دنبال کنند.

 درون حکومت چند دستگی وجود دارد و می‌خواهند علیه همدیگر حرف بزنند، در این میان افرادی که می‌خواهند سوءاستفاده کنند راه را باز می‌بینند. اولین اثر این اقدام تضعیف نظام است و با این برخوردهای چندگانه مردم نسبت به نظام بدبین می‌شوند. وقتی خدای ناکرده در درون نظام دزد و خائن و گرانفروش باشند و آقازاده‌ها هم جولان دهند، عقیده مردم نسبت به نظام ضعیف می‌شود و جایی که جدی عمل می‌کند هم دیگر نمی‌تواند کاری از پیش برد. راهکار، صداقت و درستکاری مسئولان است.

در رتبه اول خود مسئولان باید درست عمل کنند و نسبت به همه یکسان باشند. حضرت علی (ع) به برادرش عقیل در رابطه با بیت‌المال آنچنان سختگیری کرد که با دیگران کمتر سختگیری کرده بود. یعنی فهمیدند علی علیه السلام با کسی شوخی ندارد و بیت‌المال را مال مردم می‌داند و هیچکس هم حق ندارد بدون اجازه تصرف کند. ببینید حضرت امیر در نهج‌البلاغه چه می‌گوید و عملا چه کرده است. اگر دو سه سال همین شیوه را عمل کنیم همگان وظیفه‌شان را می‌دانند و حسابشان را می‌برند و کنار می‌روند.



Source link

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *