انسان‌های پزشک و پزشک‌های انسان

انسان‌های پزشک و پزشک‌های انسان

امسال روز پزشک را در حالی گرامی می‌داریم که جهان و جامعه ما نیز درگیر مبارزه‌ای طاقت فرسا با ویروسی ناشناخته، کور، بی‌عاطفه و خشن می‌باشد. جامعه تحریم‌زده به خصوص طبقات پایین اقتصادی هم با رنج زندگی سخت و هم با تهدید جان روبه رو هستند. مقابله و مبارزه با این ویروس جان‌گیر در ابعاد سلامت و درمان، اقتصادی و اجتماعی در حال پیگیری است اما بی تردید در این مبارزه سخت و نفس‌گیر بخشی از پزشکان و کادر درمانی ما قهرمانانه در خط مقدم ایستاده‌اند. تعداد درگیر شدگان و جان‌باختگان ناشی از کرونا، از جامعه درمانی نشان از این امر دارد.

امسال روز پزشک برای همه، مفهوم نزدیک‌ و ملموس‌تری دارد. در طول این سال‌ها که در حوزه رفاه هم ارتباط تنگاتنگی با جامعه سلامت داشته‌ام، دریافته‌ام که اگر می‌خواهیم پزشکی جایگاه واقعی خود را بیابد و هم چون یک خرده نظام در خدمت توسعه اجتماعی قرار بگیرد باید نظام سلامت، درمان و پزشکی را تحلیل کنیم و عمیقا کل‌نگر باشیم. اگر رویکردهای دیگری به پزشکی داشته باشیم به تحلیل درست دست نمی یابیم.

در تبیینی از جامعه شناسی پزشکی، اقتصاد پزشکی و سیاست‌های نظام سلامت، جایگاه جامعه پزشکی روشن‌تر خواهد شد. پزشکی یک حرفه انسانی است و لازم است به عنوان یک نظام اجتماعی که کارکردهای فراوانی دارد، در نظر گرفته شود. پزشکی به عنوان یک حرفه انسانی در خدمت توسعه است و پزشکان به مثابه کنشگران این نظام، توسعه اجتماعی را رقم می زنند. من معتقدم باید بین انسان حرفه ای و حرفه انسانی تفاوت و تمایز قایل شویم.

روز پزشک، پاس می‌داریم پزشکانی را  که امر پزشکی را به مثابه حرفه‌ای انسانی پاس می‌دارند. بی‌تردید جان باختگان و آسیب دیدگان جامعه درمانی از کرونا و نیز پیشینیان آنها در دوران دفاع مقدس، هویت‌ساز حرفه انسانی در پزشکی هستند.

“روز پزشک” فرصت مغتنمی است تا یادی کنیم از برخی از نمادهای جامعه پزشکی ماندگار چند دهه اخیر: زنده‌ یاد دکتر محمدرضا حکیم‌زاده لاهیجی که با دستان خالی و تلاشی ستودنی، “کهریزک” را بنا نهاد و در همان‌جا نیز برای ابد آرمید و به حق پدر آسایشگاه‌های معلولان و سالمندان ایران نام گرفته است؛ زنده‌یاد دکتر محمد قریب که عمری در خدمت خلق و بنیان‌گذار دانش نوین پزشکی کودکان در ایران بود و در نهایت یاد می‌کنم از زنده‌یاد دکتر تقی نوربخش که ساده زیست و در جنوب شهر، بیماران نیازمند را به رایگان درمان می‌کرد و می‌دانم که از مایملک خود نیز برای آنها هزینه می‌کرد و در اخر نیز در راه خدمت به کارگران و بازنشستگان جان باخت.

به رسم ادب، صمیمانه ترین تبریکات خود را به جامعه پزشکی ابراز می‌نمایم و سلام و درود خود را نثار ارواح نرجس خانعلی زاده پرستار ۲۴ ساله لاهیجانی، احسان وفاخواه پزشک جوان مشهدی، ناهید نوشاد پرستار بازنشسته رشتی و همه شهدای عزیز سلامت در دوران کرونا کنم.

* دستیار ارتباطات اجتماعی رییس جمهوری و سخنگوی دولت



Source link

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *